durian
Durio zibethinus
Musang King
O tej roślinie
Durio zibethinus, znany jako durian, to tropikalne drzewo słynące z dużych, kolczastych owoców o intensywnym zapachu. Owoc nazywany jest często „królem owoców” w Azji Południowo-Wschodniej. Wewnątrz znajduje się kremowy, budyniowy miąższ, który wielu osobom smakuje, choć zapach może być dla niektórych nieprzyjemny. Drzewa duriana mogą osiągać duże rozmiary, mają duże liście oraz kwiaty kwitnące nocą.
Taksonomia
- Rodzaj
- Durio
- Rodzina
- Malvaceae
- Wyższa klasyfikacja
- Rząd Malvales
- Typ rośliny
- Drzewo
- Długość życia
- Wieloletnia
Pochodzenie i występowanie
- Region pochodzenia
- Borneo, Malezja, Indonezja
- Występowanie
- Naturalnie występuje w Azji Południowo-Wschodniej; szeroko uprawiany w tropikalnych rejonach, w tym w Malezji, Tajlandii, Indonezji i na Filipinach.
Pielęgnacja
- Preferencje świetlne
- Pełne słońce
- Odpowiednie miejsca
- Na zewnątrz, Szklarnia
- Ekspozycja okna
- Południowa, Południowo-wschodnia, Południowo-zachodnia
- Częstotliwość podlewania
- Umiarkowane
- Odstęp podlewania
- 3–7 dni
- Wilgotność
- Wysoka
- Minimum
- 15 °C
- Maksimum
- 40 °C
- Optymalna
- 24–32 °C
- Strefy mrozoodporności USDA
- 10–12
- pH gleby
- 5.0–6.5
- Typ gleby
- przepuszczalna gleba gliniasta, bogata w materię organiczną
Podlewanie. Podlewaj drzewa duriana regularnie, aby utrzymać wilgotność gleby, ale unikaj jej przemoczenia. W okresach suszy zwiększ częstotliwość podlewania, aby zapobiec stresowi rośliny.
Nawożenie. Nawozić drzewa duriana regularnie w okresie wegetacji nawozem zrównoważonym, bogatym w azot, fosfor i potas. Korzystne może być także stosowanie kompostu organicznego lub obornika.
Drzewa duriana są tropikalne i potrzebują ciepłych, wilgotnych warunków oraz dużo światła słonecznego. Wymagają dobrze przepuszczalnej gleby i regularnego podlewania, ale nie tolerują przemoczenia korzeni. Rośliny rosną powoli i potrzebują przestrzeni do rozrostu. Duriany są wrażliwe na zimno i wymagają ochrony przed silnym wiatrem.
Rozmnażanie
- Metody rozmnażania
- Nasiona, Szczepienie, Sadzonki
- Trudność uprawy
- Trudna
Cechy ozdobne
- Kwitnienie
- Tak
- Okres kwitnienia
- wiosna–lato
Duże, błyszczące zielone liście; duże, pachnące kwiaty kwitnące nocą; duże, kolczaste owoce z kremowym, jadalnym miąższem.
Toksyczność i bezpieczeństwo
- Toksyczna dla ludzi
- Nietoksyczna
- Toksyczna dla zwierząt
- Słabo toksyczna
- Potencjał inwazyjny
- Niezaliczana do chwastów
Owoc duriana jest bezpieczny do spożycia, jednak jego intensywny zapach może powodować dyskomfort u niektórych osób. Nasion nie należy jeść na surowo, ponieważ mogą być toksyczne.
Informacje o alergii
- Ryzyko alergii
- Umiarkowane
- Alergeny
- Pyłek, Kontakt ze skórą
- Poziom pyłku
- Umiarkowany
Durio zibethinus, powszechnie znany jako durian, może wywoływać reakcje alergiczne u osób wrażliwych na jego intensywny zapach lub pyłek. Głównym czynnikiem wywołującym alergię jest pyłek, który może powodować kichanie lub podrażnienie skóry. Aby zmniejszyć narażenie, unikaj bezpośredniego kontaktu z kwiatami i zapewnij dobrą wentylację pomieszczenia.
Typowe problemy
Do typowych problemów należą gnicie korzeni spowodowane nadmiernym podlewaniem, zrzucanie liści z powodu stresu zimnem lub suszą oraz ataki szkodników, takich jak larwy owocówek czy mszyce.
Zastosowanie
Durian jest głównie uprawiany dla jadalnych owoców, które są popularne w wielu krajach tropikalnych. Drzewo zapewnia także cień i może być wykorzystywane ozdobnie w dużych ogrodach.
Uwagi
Drzewa duriana potrzebują przestrzeni do wzrostu i powinny być ostrożnie przycinane, aby utrzymać kształt i usunąć martwe gałęzie. Są wrażliwe na niskie temperatury i należy je chronić przed przymrozkami. Przesadzanie jest zazwyczaj niepraktyczne ze względu na duże rozmiary drzewa.