สับปะรด
Ananas comosus
Smooth Cayenne
เกี่ยวกับพืชชนิดนี้
สับปะรดเป็นพืชเขตร้อนที่รู้จักกันดีจากผลไม้ที่หวานรับประทานได้ มีเปลือกแข็งและมีหนาม พร้อมมงกุฎใบแข็งแหลม ต้นเตี้ยติดผลเพียงผลเดียวต่อหนึ่งต้น สับปะรดปลูกกันอย่างแพร่หลายเพื่อใช้เป็นอาหารและน้ำผลไม้ และเป็นสัญลักษณ์ของการต้อนรับในบางวัฒนธรรม
อนุกรมวิธาน
- สกุล
- Ananas
- วงศ์
- Bromeliaceae
- การจัดประเภทขั้นสูง
- อันดับ Poales
- ประเภทพืช
- ไม้ยืนต้น
- อายุขัย
- ยืนต้น
ถิ่นกำเนิดและการกระจาย
- ถิ่นกำเนิด
- ทวีปอเมริกาใต้
- การกระจายพันธุ์
- เดิมทีมาจากทวีปอเมริกาใต้ ปัจจุบันสับปะรดปลูกในเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนทั่วโลก รวมถึงฮาวาย ฟิลิปปินส์ ไทย และบางส่วนของแอฟริกา
การดูแล
- ความต้องการแสง
- แดดจัด
- สถานที่ที่เหมาะสม
- ในร่ม, กลางแจ้ง, ระเบียง, เรือนกระจก
- ทิศหน้าต่างที่ชอบ
- หันทิศใต้, หันทิศตะวันออกเฉียงใต้, หันทิศตะวันตกเฉียงใต้
- ความถี่ในการรดน้ำ
- ปานกลาง
- ช่วงห่างการรดน้ำ
- 5–10 วัน
- ความชื้น
- ปกติ
- ต่ำสุด
- 10 °C
- สูงสุด
- 35 °C
- เหมาะที่สุด
- 20-30 °C
- เขตทนทาน USDA
- 10-12
- ค่า pH ของดิน
- 4.5-6.5
- ชนิดดิน
- ดินทรายหรือดินร่วนที่ระบายน้ำดี
การรดน้ำ. รดน้ำต้นสับปะรดในปริมาณปานกลาง ปล่อยให้ดินแห้งเล็กน้อยระหว่างรดน้ำ หลีกเลี่ยงน้ำขังเพื่อป้องกันรากเน่า
การใส่ปุ๋ย. ใส่ปุ๋ยต้นสับปะรดด้วยปุ๋ยสูตรสมดุลทุก 6 ถึง 8 สัปดาห์ในช่วงฤดูเจริญเติบโต ใช้ปุ๋ยที่เหมาะสำหรับบรอมีเลียดหรือไม้ประดับทั่วไป โดยเจือจางครึ่งหนึ่งของความเข้มข้นปกติ
ต้นสับปะรดเป็นพืชที่ค่อนข้างทนทานและสามารถทนต่อสภาพแล้งได้บ้าง ชอบแสงสว่างจ้าและดินที่ระบายน้ำดี หลีกเลี่ยงการรดน้ำมากเกินไปเพราะอาจทำให้รากเน่า ควรรดน้ำในปริมาณพอเหมาะและปล่อยให้ดินแห้งระหว่างรดน้ำ ต้องการอุณหภูมิอบอุ่นและได้ประโยชน์จากการใส่ปุ๋ยเป็นครั้งคราว
การขยายพันธุ์
- วิธีขยายพันธุ์
- ปักชำ
- ความยากในการดูแล
- ปานกลาง
ลักษณะตกแต่ง
- การออกดอก
- ใช่
- ฤดูออกดอก
- ฤดูร้อน
ต้นสับปะรดมีใบยาวรูปดาบขอบใบมีหนาม และออกช่อดอกสีสันสดใสที่พัฒนากลายเป็นผลไม้
ความเป็นพิษและความปลอดภัย
- เป็นพิษต่อมนุษย์
- ไม่เป็นพิษ
- เป็นพิษต่อสัตว์เลี้ยง
- ไม่เป็นพิษ
- ความเสี่ยงรุกราน
- ไม่จัดเป็นวัชพืช
ต้นสับปะรดปลอดภัยสำหรับเด็กและสัตว์เลี้ยง แต่ใบมีขอบแหลมที่อาจทำให้เกิดบาดแผลเล็กน้อยได้
ข้อมูลภูมิแพ้
- ความเสี่ยงภูมิแพ้
- ต่ำ
- สิ่งที่กระตุ้นภูมิแพ้
- ยางหรือลาเท็กซ์, สัมผัสผิวหนัง
- ระดับเกสร
- ต่ำ
ต้นสับปะรดอาจทำให้ผิวหนังระคายเคืองเล็กน้อยในบางคนเนื่องจากน้ำยางของต้น สารก่อภูมิแพ้หลักคือการสัมผัสกับน้ำยางของต้น ซึ่งอาจทำให้เกิดผื่นแดงหรือคัน เพื่อป้องกัน ควรสวมถุงมือเมื่อจับหรือหั่นต้นสับปะรด
ปัญหาที่พบบ่อย
ปัญหาที่พบบ่อย ได้แก่ รากเน่าจากการรดน้ำมากเกินไป ใบเป็นสีน้ำตาลจากแสงแดดจัดเกินไปหรือตัวอุณหภูมิเย็น และการเจริญเติบโตช้าเมื่อแสงไม่เพียงพอ
การใช้ประโยชน์
สับปะรดปลูกเพื่อผลไม้ที่อร่อย รับประทานสด คั้นน้ำ หรือใช้ในการปรุงอาหารและอบขนม นอกจากนี้ยังใช้เป็นไม้ประดับในสวนและกระถาง
หมายเหตุ
ต้นสับปะรดสามารถขยายพันธุ์โดยการปลูกมงกุฎใบของผลไม้ ชอบอุณหภูมิอบอุ่นและควรป้องกันจากน้ำค้างแข็ง การเปลี่ยนกระถางไม่ค่อยจำเป็นเพราะโตช้า