ต้นหม่อน
Morus sp.
Black Mulberry
เกี่ยวกับพืชชนิดนี้
ต้นหม่อนเป็นไม้ผลัดใบที่มีชื่อเสียงจากผลไม้หวานที่กินได้ซึ่งมีลักษณะคล้ายแบล็กเบอร์รี่ยาว ใบกว้างและต้นสามารถโตได้ใหญ่ ให้ร่มเงาที่ดี ต้นหม่อนถูกปลูกมานานหลายศตวรรษเพื่อผลไม้และใบซึ่งใช้เลี้ยงหนอนไหมด้วย
อนุกรมวิธาน
- สกุล
- Morus
- วงศ์
- Moraceae
- การจัดประเภทขั้นสูง
- อันดับ Rosales
- ประเภทพืช
- ต้นไม้
- อายุขัย
- ยืนต้น
ถิ่นกำเนิดและการกระจาย
- ถิ่นกำเนิด
- เอเชีย ยุโรป อเมริกาเหนือ
- การกระจายพันธุ์
- ปลูกอย่างแพร่หลายในเขตอบอุ่นและกึ่งร้อนทั่วโลก รวมถึงอเมริกาเหนือ ยุโรป และเอเชีย
การดูแล
- ความต้องการแสง
- แดดจัด
- สถานที่ที่เหมาะสม
- กลางแจ้ง, ระเบียง, เรือนกระจก
- ทิศหน้าต่างที่ชอบ
- หันทิศใต้, หันทิศตะวันตก, หันทิศตะวันออก
- ความถี่ในการรดน้ำ
- ปานกลาง
- ช่วงห่างการรดน้ำ
- 5–10 วัน
- ความชื้น
- ปกติ
- ต่ำสุด
- -20 °C
- สูงสุด
- 35 °C
- เหมาะที่สุด
- 15-25 °C
- เขตทนทาน USDA
- 5-9
- ค่า pH ของดิน
- 6.0-7.5
- ชนิดดิน
- ดินร่วนที่ระบายน้ำได้ดี
การรดน้ำ. รดน้ำต้นอ่อนอย่างสม่ำเสมอเพื่อช่วยให้รากตั้งตัว จากนั้นลดความถี่เมื่อต้นไม้โตขึ้น ต้นหม่อนทนแล้งได้บ้างแต่จะเจริญเติบโตดีที่สุดเมื่อมีความชื้นสม่ำเสมอในช่วงที่แห้งแล้ง
การใส่ปุ๋ย. ใส่ปุ๋ยสูตรสมดุลในช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิก่อนที่ยอดใหม่จะเริ่มงอก การใส่ปุ๋ยเพิ่มเติมในช่วงฤดูเจริญเติบโตช่วยสนับสนุนการออกผล แต่ควรหลีกเลี่ยงการใส่ปุ๋ยมากเกินไปซึ่งอาจลดผลผลิตผลไม้
ต้นหม่อนเป็นต้นไม้ที่ทนทานและเติบโตเร็วโดยต้องการการดูแลในระดับปานกลาง ชอบแสงแดดเต็มที่และดินที่ระบายน้ำได้ดี การรดน้ำมากเกินไปหรือดินระบายน้ำไม่ดีอาจทำให้รากเน่า การตัดแต่งกิ่งเป็นประจำช่วยรักษารูปร่างและส่งเสริมการออกผล
การขยายพันธุ์
- วิธีขยายพันธุ์
- เมล็ด, ปักชำ, ทาบกิ่ง
- ความยากในการดูแล
- ปานกลาง
ลักษณะตกแต่ง
- การออกดอก
- ใช่
- ฤดูออกดอก
- ฤดูใบไม้ผลิ
ใบกว้างสวยงาม รูปทรงแผ่กว้าง และผลเบอร์รี่หวานที่กินได้เป็นช่อ เปลี่ยนสีจากขาวเป็นแดงและม่วงเข้มเมื่อสุก
ความเป็นพิษและความปลอดภัย
- เป็นพิษต่อมนุษย์
- ไม่เป็นพิษ
- เป็นพิษต่อสัตว์เลี้ยง
- ไม่เป็นพิษ
- ความเสี่ยงรุกราน
- แพร่กระจายน้อย
ต้นหม่อนโดยทั่วไปปลอดภัย แต่ผลดิบและใบอาจทำให้ท้องเสียเล็กน้อยหากกินในปริมาณมาก ควรระวังเด็กและสัตว์เลี้ยงไม่ให้กินมากเกินไป
ข้อมูลภูมิแพ้
- ความเสี่ยงภูมิแพ้
- ปานกลาง
- สิ่งที่กระตุ้นภูมิแพ้
- เกสร, สัมผัสผิวหนัง
- ระดับเกสร
- ปานกลาง
ต้นหม่อนผลิตละอองเกสรที่อาจทำให้เกิดอาการแพ้เล็กน้อยในบางคน โดยเฉพาะผู้ที่ไวต่อเกสรต้นไม้ อาการอาจรวมถึงจาม น้ำมูกไหล หรือคันตาในช่วงที่ต้นไม้กำลังออกดอก เพื่อลดการสัมผัส ควรหลีกเลี่ยงการอยู่ใกล้ต้นไม้ในช่วงดอกบานและปิดหน้าต่างในวันที่มีลมแรง
ปัญหาที่พบบ่อย
ต้นหม่อนอาจประสบปัญหาโรคใบจุด รากเน่าเมื่อรดน้ำมากเกินไป และแมลงศัตรูพืชเช่นเพลี้ยหรือแมลงวันขาว การออกผลไม่ดีอาจเกิดจากแสงแดดไม่เพียงพอหรือการตัดแต่งกิ่งที่ไม่เหมาะสม
การใช้ประโยชน์
ต้นหม่อนปลูกเพื่อผลไม้ที่อร่อย สามารถกินสดหรือใช้ทำแยมและของหวาน ใบยังใช้เลี้ยงหนอนไหม ต้นไม้ให้ร่มเงาและเป็นส่วนเสริมที่สวยงามในสวนและภูมิทัศน์
หมายเหตุ
ต้นหม่อนได้ประโยชน์จากการตัดแต่งกิ่งประจำปีเพื่อตัดไม้ที่ตายแล้วและจัดรูปทรงต้นไม้ ต้นไม้เหล่านี้อาจไวต่อการย้ายปลูก จึงควรจัดการรากอย่างระมัดระวัง ผลไม้สามารถทำให้พื้นผิวเปื้อนได้ จึงควรพิจารณาตำแหน่งปลูกหากอยู่ใกล้ลานหรือทางเดิน