Wiąz cedrowy
Ulmus crassifolia
crassifolia
O tej roślinie
Wiąz cedrowy to średniej wielkości drzewo liściaste, znane z szorstkiej kory i małych, piłkowanych liści. Wiosną wytwarza drobne zielonkawe kwiaty, a jesienią skrzydlaste nasiona. Drzewo cenione jest za wytrzymałość, cień oraz zdolność do wzrostu w środowiskach miejskich. Często wykorzystywane w projektach krajobrazowych i rekultywacyjnych na obszarze naturalnego występowania.
Taksonomia
- Rodzaj
- Ulmus
- Rodzina
- Ulmaceae
- Wyższa klasyfikacja
- Rząd Rosales
- Typ rośliny
- Drzewo
- Długość życia
- Wieloletnia
Pochodzenie i występowanie
- Region pochodzenia
- Centralne i południowe Stany Zjednoczone
- Występowanie
- Naturalnie występuje w centralnej i południowej części Stanów Zjednoczonych, zwłaszcza w Teksasie i sąsiednich stanach; uprawiany także w podobnych klimatach.
Pielęgnacja
- Preferencje świetlne
- Pełne słońce
- Odpowiednie miejsca
- Na zewnątrz, Szklarnia
- Częstotliwość podlewania
- Umiarkowane
- Odstęp podlewania
- 7–14 dni
- Wilgotność
- Normalna
- Minimum
- -20 °C
- Maksimum
- 40 °C
- Optymalna
- 15-30 °C
- Strefy mrozoodporności USDA
- 6-9
- pH gleby
- 6.0-7.5 (neutral to slightly acidic)
- Typ gleby
- przepuszczalna gleba gliniasta, przystosowuje się do gleb gliniastych i piaszczs
Podlewanie. Podlewaj regularnie przez pierwsze kilka lat, aby ukorzenić drzewo. Po ukorzenieniu wiąz cedrowy jest odporny na suszę i wymaga podlewania tylko podczas długotrwałych okresów suszy.
Nawożenie. Młode drzewa nawozić wczesną wiosną nawozem zrównoważonym, aby pobudzić wzrost. Dojrzałe drzewa zwykle nie wymagają regularnego nawożenia, chyba że gleba jest uboga.
Wiąz cedrowy to wytrzymałe drzewo, które dobrze rośnie na różnych typach gleby i radzi sobie z suszą po ukorzenieniu. Preferuje pełne nasłonecznienie, ale toleruje także częściowy cień. Wymaga niewielkiej pielęgnacji, lecz korzysta z okazjonalnego podlewania podczas suchych okresów oraz przycinania martwych gałęzi.
Rozmnażanie
- Metody rozmnażania
- Nasiona, Sadzonki
- Trudność uprawy
- Łatwa
Cechy ozdobne
- Kwitnienie
- Tak
- Okres kwitnienia
- wiosna
Szorstka kora, gęste zielone liście zapewniające dobry cień, drobne kwiaty wiosenne oraz charakterystyczne skrzydlaste nasiona jesienią.
Toksyczność i bezpieczeństwo
- Toksyczna dla ludzi
- Nietoksyczna
- Toksyczna dla zwierząt
- Nietoksyczna
- Potencjał inwazyjny
- Niezaliczana do chwastów
Nietoksyczny dla ludzi i zwierząt; bezpieczny do sadzenia w ogrodach domowych i przestrzeniach publicznych.
Informacje o alergii
- Ryzyko alergii
- Umiarkowane
- Alergeny
- Pyłek
- Poziom pyłku
- Umiarkowany
Pyłek wiązu cedrowego może wywoływać reakcje alergiczne u osób wrażliwych, zwłaszcza w okresie kwitnienia. Osoby podatne na katar sienny lub astmę mogą doświadczać kichania, kataru lub swędzenia oczu. Aby zmniejszyć narażenie, unikaj aktywności na zewnątrz w pobliżu tych drzew podczas intensywnego pylenia i zamykaj okna w czasie wysokiego stężenia pyłku.
Typowe problemy
Czasami atakowany przez chrząszcze liściowe wiązu oraz choroby grzybowe, takie jak holenderska choroba wiązu, zwłaszcza gdy jest osłabiony suszą lub słabą glebą. Nadmierne podlewanie lub złe odprowadzanie wody może powodować problemy z korzeniami.
Zastosowanie
Powszechnie stosowany jako drzewo cieniujące w parkach, na ulicach i w dużych ogrodach. Używany także do kontroli erozji i rekultywacji siedlisk.
Uwagi
Przycinaj pod koniec zimy lub na początku wiosny, aby utrzymać kształt i usunąć martwe drewno. Unikaj nadmiernego podlewania i zapewnij dobrą drenaż gleby, aby zapobiec gniciu korzeni. Wiąz cedrowy jest stosunkowo odporny na typowe choroby wiązów, ale należy monitorować obecność szkodników.