Palma nikau (Rhopalostylis sapida)
Standard
O tej roślinie
Rhopalostylis sapida, powszechnie nazywana palmą nikau, jest jedyną palmą rodzimą dla Nowej Zelandii. Ma smukły pień z gładkimi zielonymi liśćmi, które łukowato się wyginają. Ta palma ceniona jest za tropikalny wygląd i często wykorzystywana w ogrodach oraz krajobrazach w łagodnym klimacie. Rośnie powoli i na zewnątrz może osiągać wysokość do 10 metrów.
Taksonomia
Wyższa klasyfikacja: Rząd: Arecales
Pochodzenie i występowanie
- Region pochodzenia
- Nowa Zelandia
- Występowanie
- Rodzima dla Nowej Zelandii; uprawiana w łagodnych nadmorskich rejonach na całym świecie.
Pielęgnacja
- Odpowiednie miejsca
- Na zewnątrz, Szklarnia, Balkon
- Ekspozycja okna
- Wschodnia, Południowo-wschodnia, Południowa
- Strefy mrozoodporności USDA
- 9-11
- pH gleby
- 5.5-7.5
- Typ gleby
- przepuszczalna gleba gliniasta, bogata w materię organiczną
Podlewanie. Podlewać regularnie, aby utrzymać glebę wilgotną, ale nie przemoczoną. W chłodniejszych miesiącach ograniczyć podlewanie.
Nawożenie. Nawozić palmę nikau zrównoważonym nawozem o przedłużonym działaniu w okresie wzrostu (wiosna i lato). Unikać nadmiernego nawożenia, które może zaszkodzić roślinie.
Palma nikau jest rośliną o umiarkowanie łatwej pielęgnacji. Preferuje miejsca zacienione lub półcieniste, wymaga regularnego podlewania, ale nie lubi podmokłej gleby. Rośnie powoli i korzysta z okazjonalnego nawożenia oraz ochrony przed mrozem.
Rozmnażanie
- Metody rozmnażania
- Nasiona
Cechy ozdobne
- Kwitnienie
- Tak
- Okres kwitnienia
- wiosna
Smukły pień, łukowate zielone liście oraz drobne kwiaty, po których pojawiają się jaskrawoczerwone owoce.
Toksyczność i bezpieczeństwo
Nietoksyczna dla ludzi i zwierząt; bezpieczna w obecności dzieci i zwierząt domowych.
Informacje o alergii
Rhopalostylis sapida, znana również jako palma nikau, wytwarza niewielkie ilości pyłku unoszącego się w powietrzu, dlatego jest mało prawdopodobne, aby wywoływała alergie. Jednak osoby wrażliwe na soki roślinne lub kontakt skóry z roślinami powinny obchodzić się z nią ostrożnie, aby uniknąć łagodnych podrażnień skóry.
Typowe problemy
Typowe problemy to żółknięcie liści spowodowane nadmiernym podlewaniem lub złym drenażem oraz brązowienie liści przy nadmiernym nasłonecznieniu lub suchej atmosferze. Szkodniki są rzadkie, ale warto obserwować występowanie wełnowców.
Zastosowanie
Głównie uprawiana jako roślina ozdobna w ogrodach i krajobrazach, szczególnie w klimacie nadmorskim i łagodnym.
Uwagi
Przycinać tylko martwe lub uszkodzone liście, aby zachować estetykę. Młode rośliny przesadzać co 2-3 lata. Chronić przed mrozem i silnym wiatrem.