Drzewo pistacjowe (Pistacia lentiscus)
O tej roślinie
Drzewo pistacjowe to niewielkie, wiecznie zielone drzewo znane z aromatycznej żywicy zwanej mastyksem, wykorzystywanej w żywności i tradycyjnej medycynie. Ma gęste, krzaczaste ulistnienie z błyszczącymi zielonymi liśćmi i wytwarza małe czerwone jagody. Drzewo jest odporne na suszę i często występuje na suchych, słonecznych terenach.
Taksonomia
Pochodzenie i występowanie
- Region pochodzenia
- Basen Morza Śródziemnego
- Występowanie
- Szeroko uprawiane w rejonie Morza Śródziemnego oraz w części Bliskiego Wschodu
Pielęgnacja
- Odpowiednie miejsca
- Na zewnątrz, Balkon, Szklarnia
- Ekspozycja okna
- Południowa, Zachodnia
- Strefy mrozoodporności USDA
- 8-11
- pH gleby
- 6.0-8.0
- Typ gleby
- drenażowa, piaszczysta lub kamienista gleba
Podlewanie. Podlewaj roślinę obficie, ale rzadko, pozwalając glebie wyschnąć między podlewaniami. Po ukorzenieniu jest odporne na suszę.
Nawożenie. Nawozić raz w roku wczesną wiosną nawozem zrównoważonym, aby wspierać wzrost.
Drzewo pistacjowe jest wytrzymałe i dobrze rośnie w gorących, suchych warunkach oraz w pełnym słońcu. Potrzebuje niewiele wody i preferuje dobrze przepuszczalne podłoże. Należy uważać na gnicie korzeni spowodowane nadmiernym podlewaniem, ale generalnie wymaga niewielkiej pielęgnacji.
Rozmnażanie
- Metody rozmnażania
- Nasiona, Sadzonki
Cechy ozdobne
- Kwitnienie
- Tak
- Okres kwitnienia
- wiosna
Błyszczące, wiecznie zielone liście oraz małe czerwone jagody, które dodają koloru krajobrazom
Toksyczność i bezpieczeństwo
Bezpieczne dla ludzi i zwierząt; brak znanych problemów z toksycznością.
Typowe problemy
Nadmierne podlewanie może powodować gnicie korzeni; czasami atakowane przez szkodniki, takie jak tarczniki.
Zastosowanie
Uprawiane głównie dla żywicy, wykorzystywanej w gumie do żucia, aromatach i tradycyjnej medycynie. Cenione również jako drzewo ozdobne w aranżacji krajobrazu.