ต้นมะม่วง

เกี่ยวกับพืชชนิดนี้

Mangifera เป็นสกุลของไม้ผลเขตร้อนที่รู้จักดีที่สุดจากมะม่วง ผลไม้หวานฉ่ำที่ได้รับความนิยมทั่วโลก ต้นไม้เหล่านี้มีใบเขียวหนาแน่นตลอดปีและออกดอกมีกลิ่นหอมก่อนติดผล มะม่วงมีคุณค่าในด้านผลไม้ที่อร่อยและให้ร่มเงา

อนุกรมวิธาน

สกุล

Mangifera

วงศ์

Anacardiaceae

การจัดประเภทขั้นสูง

อันดับ Sapindales

ประเภทพืช

ต้นไม้

อายุขัย

ยืนต้น

ถิ่นกำเนิดและการกระจาย

ถิ่นกำเนิด

เอเชียใต้ อินเดีย เมียนมา

การกระจายพันธุ์

ปลูกกันอย่างแพร่หลายในเขตร้อนและกึ่งร้อนทั่วโลก โดยมีถิ่นกำเนิดในเอเชียใต้

การดูแล

ความต้องการแสง

แดดจัด

สถานที่ที่เหมาะสม

กลางแจ้ง, เรือนกระจก

ทิศหน้าต่างที่ชอบ

หันทิศใต้, หันทิศตะวันตกเฉียงใต้, หันทิศตะวันตก

ความถี่ในการรดน้ำ

ปานกลาง

ช่วงห่างการรดน้ำ

3–10 วัน

ความชื้น

ปกติ

ต่ำสุด

5 °C

สูงสุด

45 °C

เหมาะที่สุด

24-30 °C

เขตทนทาน USDA

10-12

ค่า pH ของดิน

5.5-7.5

ชนิดดิน

ดินร่วนที่ระบายน้ำดี

การรดน้ำ. รดน้ำลึกแต่ไม่บ่อย ปล่อยให้ดินแห้งเล็กน้อยระหว่างรดน้ำ หลีกเลี่ยงน้ำขังเพื่อป้องกันรากเน่า

การใส่ปุ๋ย. ใส่ปุ๋ยสูตรสมดุลในช่วงฤดูเจริญเติบโต โดยทั่วไปทุก 2-3 เดือน ต้นอ่อนต้องการไนโตรเจนสูงกว่า ขณะที่ต้นโตต้องการโพแทสเซียมและฟอสฟอรัสมากขึ้นเพื่อสนับสนุนการติดผล

พืชในสกุล Mangifera เป็นไม้ผลเขตร้อนที่ชอบแสงแดดจัดและดินที่ระบายน้ำดี ต้องการการรดน้ำอย่างสม่ำเสมอในช่วงแล้ง แต่ไม่ชอบดินที่แฉะเกินไป ดูแลง่ายในระดับปานกลาง แต่ต้องการพื้นที่เพียงพอสำหรับการเจริญเติบโตและป้องกันน้ำค้างแข็ง

การขยายพันธุ์

วิธีขยายพันธุ์

เมล็ด, ปักชำ, ต่อกิ่ง

ความยากในการดูแล

ปานกลาง

• ทนแล้ง
• ทนแดด

ลักษณะตกแต่ง

การออกดอก

ใช่

ฤดูออกดอก

ฤดูใบไม้ผลิ

ใบสีเขียวมันวาว ดอกเล็กมีกลิ่นหอม และผลไม้ขนาดใหญ่สีสันสดใส

ความเป็นพิษและความปลอดภัย

เป็นพิษต่อมนุษย์

เป็นพิษเล็กน้อย

เป็นพิษต่อสัตว์เลี้ยง

เป็นพิษเล็กน้อย

ความเสี่ยงรุกราน

ไม่จัดเป็นวัชพืช

น้ำยางอาจทำให้ผิวหนังระคายเคือง ควรเก็บให้พ้นมือเด็กและสัตว์เลี้ยงเพื่อป้องกันการกินเมล็ดหรือผลดิบซึ่งอาจทำให้ท้องเสีย

ข้อมูลภูมิแพ้

ความเสี่ยงภูมิแพ้

ปานกลาง

สิ่งที่กระตุ้นภูมิแพ้

เกสร, ยางหรือลาเท็กซ์, สัมผัสผิวหนัง

ระดับเกสร

ปานกลาง

พืชในสกุล Mangifera รวมถึงต้นมะม่วง อาจผลิตละอองเกสรที่ทำให้เกิดอาการแพ้เล็กน้อยในผู้ที่ไวต่อสาร เช่น จามหรือคันตาในช่วงที่ดอกบาน น้ำยางอาจทำให้ผิวหนังระคายเคืองในบางคน เพื่อป้องกัน ควรหลีกเลี่ยงการสัมผัสน้ำยางโดยตรงและอยู่ในที่ร่มในช่วงที่มีละอองเกสรจำนวนมาก

ปัญหาที่พบบ่อย

ปัญหาที่พบบ่อย ได้แก่ รากเน่าจากการรดน้ำมากเกินไป จุดด่างบนใบจากเชื้อรา และปัญหาแมลงศัตรูพืช เช่น เพลี้ยแป้งหรือแมลงหวี่ขาว

การใช้ประโยชน์

ปลูกเพื่อเก็บผลไม้รับประทานเป็นหลัก นอกจากนี้ยังใช้เป็นไม้ประดับให้ร่มเงาและความสวยงามในภูมิทัศน์เขตร้อน

หมายเหตุ

ตัดแต่งกิ่งเพื่อรักษารูปร่างและกำจัดกิ่งไม้ที่ตายแล้ว ปลูกต้นอ่อนใหม่ทุกปีหรือทุกสองปี ป้องกันน้ำค้างแข็งและลมแรง