ดอกทานตะวันลูกผสม

เกี่ยวกับพืชชนิดนี้

ดอกทานตะวันลูกผสมเป็นพันธุ์ที่ได้รับการปรับปรุงจากดอกทานตะวันทั่วไป เพื่อให้มีดอกขนาดใหญ่ขึ้น สีสันหลากหลาย และการเจริญเติบโตที่ดีขึ้น มีดอกสีเหลืองสดใสตรงกลางสีเข้มและลำต้นสูงแข็งแรง พืชเหล่านี้ได้รับความนิยมในสวนและใช้เป็นดอกตัด และยังดึงดูดผึ้งและผีเสื้อให้มาผสมเกสร

อนุกรมวิธาน

สกุล

Helianthus

วงศ์

Asteraceae

การจัดประเภทขั้นสูง

อันดับ Asterales

ประเภทพืช

พืชอายุปีเดียว

อายุขัย

ปีเดียว

ถิ่นกำเนิดและการกระจาย

ถิ่นกำเนิด

อเมริกาเหนือ

การกระจายพันธุ์

ปลูกกันอย่างแพร่หลายทั่วโลก โดยเฉพาะในเขตอากาศอบอุ่นเพื่อใช้เป็นไม้ประดับและการเกษตร

การดูแล

ความต้องการแสง

แดดจัด

สถานที่ที่เหมาะสม

กลางแจ้ง, ระเบียง, เรือนกระจก

ทิศหน้าต่างที่ชอบ

หันทิศใต้, หันทิศตะวันตก, หันทิศตะวันออก

ความถี่ในการรดน้ำ

ปานกลาง

ช่วงห่างการรดน้ำ

3–7 วัน

ความชื้น

ปกติ

ต่ำสุด

10 °C

สูงสุด

35 °C

เหมาะที่สุด

18-30 °C

เขตทนทาน USDA

4-9

ค่า pH ของดิน

6.0-7.5

ชนิดดิน

ดินร่วนที่ระบายน้ำดี

การรดน้ำ. รดน้ำอย่างสม่ำเสมอเพื่อให้ดินชุ่มชื้นแต่ไม่แฉะ ลดการรดน้ำหากใบเริ่มเหลืองหรือเหี่ยว

การใส่ปุ๋ย. ใส่ปุ๋ยสูตรสมดุลเดือนละครั้งในช่วงฤดูเจริญเติบโตเพื่อส่งเสริมการเจริญเติบโตและการออกดอก หลีกเลี่ยงการใส่ไนโตรเจนมากเกินไปซึ่งจะทำให้มีใบมากกว่าดอก

ดอกทานตะวันลูกผสมเป็นพืชที่แข็งแรงและปลูกง่าย เติบโตได้ดีในที่มีแสงแดดจัดและดินที่ระบายน้ำดี ต้องการการรดน้ำอย่างสม่ำเสมอแต่ไม่ชอบรากแช่น้ำ พวกมันโตเร็วและมักต้องการการดูแลน้อย แต่สำหรับพันธุ์ที่สูงอาจต้องมีการค้ำยัน

การขยายพันธุ์

วิธีขยายพันธุ์

เมล็ด

ความยากในการดูแล

ง่าย

• ทนแดด
• โตเร็ว
• เหมาะกับมือใหม่

ลักษณะตกแต่ง

การออกดอก

ใช่

ฤดูออกดอก

ฤดูร้อน

ดอกขนาดใหญ่สีเหลืองสดใสตรงกลางสีเข้ม ลำต้นตั้งตรงสูง และใบกว้าง

ความเป็นพิษและความปลอดภัย

เป็นพิษต่อมนุษย์

ไม่เป็นพิษ

เป็นพิษต่อสัตว์เลี้ยง

ไม่เป็นพิษ

ความเสี่ยงรุกราน

ไม่จัดเป็นวัชพืช

ดอกทานตะวันโดยทั่วไปปลอดภัย แต่ควรหลีกเลี่ยงการกินเมล็ดหรือส่วนของพืชในปริมาณมาก บางคนอาจเกิดผื่นระคายเคืองผิวหนังจากน้ำยางของต้น

ข้อมูลภูมิแพ้

ความเสี่ยงภูมิแพ้

ปานกลาง

สิ่งที่กระตุ้นภูมิแพ้

เกสร

ระดับเกสร

ปานกลาง

ดอกทานตะวันอาจทำให้เกิดอาการแพ้ในบางคน โดยเฉพาะผู้ที่ไวต่อเกสรดอกไม้ เกสรที่ปล่อยออกมาในช่วงที่ดอกบานเต็มที่จะเป็นสาเหตุหลัก ซึ่งอาจทำให้จามหรือคันตาได้ เพื่อป้องกัน ควรหลีกเลี่ยงการสัมผัสใกล้ชิดในช่วงดอกบานเต็มที่ และควรวางต้นไม้ในร่มให้ห่างจากห้องนอน

ปัญหาที่พบบ่อย

ปัญหาที่พบบ่อยได้แก่ ใบเหี่ยวจากการขาดน้ำ โรคเชื้อราหากดินชื้นเกินไป และความเสียหายจากศัตรูพืช เช่น เพลี้ยหรือแมลงกินใบ รวมถึงนก

การใช้ประโยชน์

ปลูกเป็นไม้ประดับในสวนและใช้เป็นดอกตัด บางพันธุ์ยังใช้ผลิตเมล็ดและเป็นอาหารนก

หมายเหตุ

พันธุ์ที่สูงอาจต้องมีการค้ำยันเพื่อป้องกันการล้ม ควรตัดดอกที่เหี่ยวเฉาออกเพื่อกระตุ้นการออกดอกใหม่ โดยทั่วไปไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนกระถางเพราะมักปลูกกลางแจ้งหรือในภาชนะขนาดใหญ่