ว่านหางจระเข้
Aloe vera
เกี่ยวกับพืชชนิดนี้
ว่านหางจระเข้เป็นพืชอวบน้ำที่มีใบหนาและฉ่ำน้ำเต็มไปด้วยเจลที่ช่วยบรรเทา มักปลูกในร่มหรือในเขตร้อนและอบอุ่น มีชื่อเสียงในด้านคุณสมบัติทางยาและดูแลผิวพรรณ ใบมีขอบแหลมและสามารถออกดอกเป็นช่อสูงที่มีดอกสีเหลืองทรงหลอด
อนุกรมวิธาน
- สกุล
- Aloe
- วงศ์
- Asphodelaceae
- ประเภทพืช
- ไม้อวบน้ำ
- อายุขัย
- ยืนต้น
ถิ่นกำเนิดและการกระจาย
- ถิ่นกำเนิด
- คาบสมุทรอาหรับ
- การกระจายพันธุ์
- ปลูกกันอย่างแพร่หลายทั่วโลกในเขตร้อนและกึ่งร้อน
การดูแล
- ความต้องการแสง
- สว่างทางอ้อม
- สถานที่ที่เหมาะสม
- ในร่ม, กลางแจ้ง, ระเบียง, เรือนกระจก
- ความถี่ในการรดน้ำ
- นาน ๆ ครั้ง
- ช่วงห่างการรดน้ำ
- 14–21 วัน
- ความชื้น
- ต่ำ
- ต่ำสุด
- 5 °C
- สูงสุด
- 35 °C
- เหมาะที่สุด
- 20-30 °C
- ค่า pH ของดิน
- 6.0-8.0
- ชนิดดิน
- ดินร่วนที่ระบายน้ำดีหรือดินผสมสำหรับกระบองเพชร
การรดน้ำ. ปล่อยให้ดินแห้งสนิทระหว่างการรดน้ำ รดน้ำมากเกินไปอาจทำให้รากเน่า ดังนั้นควรรดน้ำอย่างประหยัด โดยเฉพาะในฤดูหนาว
การใส่ปุ๋ย. ใส่ปุ๋ยบาง ๆ หนึ่งถึงสองครั้งในช่วงฤดูเจริญเติบโตโดยใช้ปุ๋ยสมดุลเจือจาง หลีกเลี่ยงการใส่ปุ๋ยมากเกินไปเพื่อป้องกันใบเสียหาย
ว่านหางจระเข้เป็นพืชอวบน้ำที่ทนทานและต้องการการดูแลน้อย ชอบแสงสว่างแบบกระจายและรดน้ำไม่บ่อยเกินไป น้ำมากเกินไปหรือการระบายน้ำไม่ดีอาจทำให้เน่าได้ แต่โดยทั่วไปต้องการการดูแลน้อยมาก
การขยายพันธุ์
- วิธีขยายพันธุ์
- หน่อ, ปักชำ
- ความยากในการดูแล
- ง่าย
ลักษณะตกแต่ง
- การออกดอก
- ใช่
- ฤดูออกดอก
- ฤดูใบไม้ผลิ
ใบหนาฉ่ำน้ำมีขอบหยักและช่อดอกสูงสีเหลืองทรงหลอด
ความเป็นพิษและความปลอดภัย
- เป็นพิษต่อมนุษย์
- ไม่เป็นพิษ
- เป็นพิษต่อสัตว์เลี้ยง
- เป็นพิษเล็กน้อย
- ความเสี่ยงรุกราน
- ไม่จัดเป็นวัชพืช
โดยทั่วไปปลอดภัยสำหรับมนุษย์ แต่เจลว่านหางจระเข้ควรใช้ภายนอก อาจเป็นพิษเล็กน้อยต่อสัตว์เลี้ยงหากกินเข้าไป ทำให้ท้องเสียได้
ปัญหาที่พบบ่อย
รดน้ำมากเกินไปอาจทำให้รากเน่า ขาดแสงอาจทำให้ใบซีดและอ่อนแอ บางครั้งอาจมีแมลงหวี่ขาวหรือเพลี้ยแป้งปรากฏ
การใช้ประโยชน์
ปลูกเป็นไม้ประดับและใช้เจลที่ช่วยบรรเทาแผลไฟไหม้และระคายเคืองผิวหนัง นอกจากนี้ยังนิยมใช้เป็นเครื่องฟอกอากาศธรรมชาติ
หมายเหตุ
เปลี่ยนกระถางทุก 2-3 ปี หรือเมื่อพืชโตเกินกระถาง ควรแยกต้นอ่อนเพื่อป้องกันความแออัด หลีกเลี่ยงลมเย็นและน้ำค้างแข็ง